آخ ایران جون، تو که منو مردی!
انتخابات جمعه گذشته، طبق معمول مناسبت خوبی بود برای جولان خوانندگان پاپ مورد تایید تلویزیون، تا مقابل دوربین شبکه های مختلف سیما قرارگرفته و برای دقایقی روی آنتن بروند.
آن ها از این شعبه به آن شعبه اخذ رای و از این سن به آن سن رفتند تا در برنامه های پخش مستقیم تلویزیون برای تبلیغ انتخابات، شرکت و خودی نشان دهند. علاقه بی حد این خوانندگان به اجرای آهنگ به صورت بی خاصیت play back و عشق شدیدشان به میکروفن، جالب توجه است؛ این خوانندگان تمام روز جمعه -از صبح تا شب- را صرف گشتزنی میان شعبه هایی مثل مسجد امام صادق، میدان فلسطین، حسینیه ارشاد و... کردند. منتظر ماندند تا مجریان خسته از حرف های تکراری، کم بیاورند و به آن ها رو کرده، ازشان بخواهند ترانه ای در وصف «ایران سربلند و ایرانی های غیور» بخوانند. آنوقت آن ها هم بلند شده، میکروفن را به دست گرفته و لا به لای مه مصنوعی و رقص نورهای رنگی رنگی، یکی از آهنگ های جدیدشان را اجرا می کردند.
جالب اینکه همه شان هم ادعا می کردند آهنگ مورد نظر را به عشق وطن عزیز خوانده اند. ولی وقتی کار را می شنیدی، دهانت باز می ماند که طرف چقدر می تواند بی شرم و دروغگو باشد؛ شعرکی که مثلاً جوانی در وصف چشم و ابروی دختر همسایه شان سر هم کرده، با افتخار به عنوان ترانه ای برای میهن به ملت قالب می کنند، آن هم با چنان قیافه حق به جانبی که بیا و ببین!
این قضیه البته چیز تازه ای نیست که فقط مختص این جمعه باشد؛ ماجرا همیشه و در تمام مناسبت ها به همین منوال است. مثلاً همین چندی پیش بود که در میلاد امامان رضا (ع) و مهدی (ع)، مشخص شد تمام خوانندگان پاپ ایران مخلص ائمه هم هستند و هرکدام سه - چهار ترانه برای معصومین خوانده اند. آنهم چنان ترانه هایی که کسی نداند فکر می کند طرف (استغفرالله، زبانمان لال) با امام مورد نظر خیلی خودمانی و ندار است!
نه تنها ریاکاری این چاپلوسان به شدت توی ذوق می زند، بلکه عبارات عاشقانه و گاه بسیار سخیفی که این خوانندگان در ترانه هایشان خطاب به معصومین به زبان می آورند، بسیار توهین آمیز است. معلوم نیست در سرزمینی که تعصب مذهبی مردم و رهبرانش شهره عالم است، چطور اجازه داده می شود در رسانه ملی، چنین بی حرمتی هایی به ساحت مقدسین صورت بگیرد.
خوانندگان حنابندانی
حالا فکر می کنید دلیل اصرار خوانندگان به این شو و خودنمایی چیست؟ بله، مسلماً آن ها می خواهند از تریبون بی رقیب صدا و سیما برای تبلیغ کار و آلبوم هایشان استفاده کنند، و چه فرصتی از این بهتر؟ حالا چهارتا دروغ هم در این راه گفتند که به جایی برنمی خورد. تازه شاید ثواب هم داشته باشد!
در این میان، هستند خوانندگانی که اصلاً آلبومی در بازار نداشته و به هیچ وجه هم مردمی و محبوب به حساب نمی آیند. ولی با شل کردن سر کیسه و سفارش از بالا، خودشان را جزو دایره بسته خوانندگان تلویزیونی (که ورود به آن آرزوی اغلب پاپ خوان ها است) می بینند. اگر گفتید انگیزه این گروه چیست؟
همانطور که گفتیم، این دسته حتی آلبوم هم منتشر نکرده اند. خب چرا خرج اضافی بکنند؟ قرار نیست که کسی کارشان را دنبال بکند، آن ها فقط در پی مطرح شدن هستند و آشنایی مردم با قیافه شان. چون آن ها نه فعالیت جدی در عالم موزیک، بلکه شرکت در مراسم های ارگان ها و از آن بیشتر: عروسی ها و جشن های خانوادگی را هدف گرفته اند. برای همین نوشتیم: خرج اضافه نمی کنند، چون حنابندان و عقد و عروسی که آهنگ مجوزدار نمی طلبد!
این درپیت ها آهنگ های آنطرف آبی را می خوانند و برای هر شب اجرا پول خوبی هم می گیرند. بسته به شهرت شان، چیزی حدود 300 تا 700 هزار تومان. یکی از سرشناس ترین این چهره ها، همان خواننده ای است که همگی بارها از تلویزیون دیده ایمش: همان که ادای «عارف» را درمی آورد؛ از پوشیدن کت و شلوار سفید رنگ گرفته تا صداسازی و حتی گره انداختن به ابروهای گریم شده اش، تا هرچه بیشتر دل زوج های جوان را برای خواندن ترانه هایی مثل «سلطان قلب ها» یا «کوچولو» در شب ازدواج شان ببرد!
کار از تقلید گذشته
«قاسم افشار» هم یکی از آن خوانندگان بود که روز انتخابات، هر چند دقیقه یک بار از یکی از شبکه های تلویزیون سر در می آورد؛ او این روزها هرجا می رود با خودش CD آلبوم جدیدش را هم همراه دارد. در این کاست یکی از آهنگ های معروف پاپ ایران که قبلاً توسط «ابراهیم حامدی» (همان ابی خودمان) اجرا شده، با صدای افشار شنیده می شود؛ ترانه زیبای «خلیج فارس» که البته پیشتر توسط «محمود علیقلی» اجرا شده بود و داستان مفصلی دارد. اما بازخوانی این کار با صدای کسی که از ابتدای کارش به تقلید از ابی متهم بوده و اصلاً دادن مجوز انتشار به او، جای سئوال دارد.
مضحک این که چند روز پیش، این خواننده در برنامه ای تلویزیونی با موضوع تقلید خوانندگان داخلی از لس آنجلسی ها شرکت کرده و مدعی شد که با تقلید بیگانه است! البته در این یک مورد می شود گفت او از کسی تقلید نکرده چون در بازخوانی ترانه مورد نظر، کار از تقلید فراتر رفته و اصلاً کل کار کپی شده. بی تغییری کوچک حتی، تنظیم آهنگ و تحریر اجرا و خلاصه همه چیزش با آهنگ اریژینال مو نمی زند. تنها تغییر البته در ضعف خواننده است که نمی تواند سایه ای از اجرای موفق ابی را در این نمونه «مجاز» پیاده کند.
بد نیست این را هم اضافه کنیم که این خواننده بدلی صبح یکی از روزهای هفته گذشته در برنامه ای دیگر هم شرکت کرد و بعد از کلی پز و تعریف از خود و اجرای خلیج فارس اش؛ گفت که از وضعیت فعلی موزیک ایران دلگیر است؛ که چرا به او -به عنوان یکی از اولین خوانندگان پاپ پس از انقلاب- توجه نمی شود و ضمناً: «به نظر من، به کسی که کارش را به صورت غیر مجاز شروع کرده، نباید به این زودی ها مجوز داد...»
خلاصه، حسادت شدید او به خوانندگان محبوب امروز که موفق شده اند دل مخاطبان تین ایجرشان را ببرند (کسانی مثل بنیامین بهادری، محسن چاووشی و...) در واژه واژه حرف های افشار تابلو بود! او درحالی این ژست اصلاح طلبانه را به خود گرفته بود که دوست دارم بدانم اگر مجری معروف برنامه «مردم ایران سلام» (جواد آتش افروز) کمی جسارت داشت و از او می پرسید: «چرا خودت ترانه های غیرمجاز را کش می روی؟» چه جوابی برای گفتن داشت. هرچند او در برنامه زنده «عبور شیشه ای» که اصلاً موضوع اش همین تقلید و مقلدان داخلی بود، زیر بار نرفته و سر «رضا رشیدپور» مجری را به طاق کوبید. اگر این «رو» را هم نداشت که دیگر خیلی وقت پیشترها از صحنه موزیک ایران محو شده بود!
((مطلب فوق برگرفته از سایت Ksabz.net می باشد)) |
